| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Rene |
En het was ook nog eens dag van de arbeid. Misschien nog wel belangrijker dan hemelvaart. Had Google je dat niet verteld?
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Paul Brussee |
Dag Claire, Wat een prachtige site! Ik stuitte er op omdat ik een citaat zocht van Wim Kayzer. Hartelijke groet, Paul
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Jeanine Van: Zwijndrecht |
Tijdens het zomerlezen van Guus Bauer las u een stuk voor uit "De verdwijning van Eva Zomers". Ik was daar zo door onder de indruk dat ik besloot het boek te lezen. Ik heb het in één adem uitgelezen en wilde laten weten dat ik het prachtig vond! Ik ben nu bezig in "De onfeilbare" en kijk uit naar de nieuwe roman.
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: MGH Van: Utrecht |
Ik vind het altijd zo leuk om jouw blog te lezen. Heel vaak kijk ik even of er al weer iets nieuws staat. Je hebt ongeveer dezelfde leeftijd als ik. Dat kleurt mede jouw stijl. Een blog en boeken van onze generatie. Leuk!
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: ReneSmit |
Leve de Google-cache :) Na tevergeefs alle grote boekhandels in Parijs afgezocht te hebben, kon ik niet wachten om het boek te kopen in de stationsboekhandels. Ook daar was het niet te koop, maar gelukkig was het verkrijgbaar in dè kwaliteitsboekhandel van Arnhem. Eigenlijk bedoeld voor de terugweg naar Parijs kon ik het toch niet laten om halverwege de vakantie te beginnen en sindsdien ben ik geboeid geraakt door het verhaal van Marga en Lucien. Hoewel soms een beetje overdadig en geforceerd (bijvoorbeeld op bladzijde 176) verweeft Polders mooi verschillende filosofische handelingen en gedachtes in het boek. Ook het boek-in-het-boek principe leest prettig en is niet te lang. Ik voelde het wel steeds als een onderbreking van het "echte" verhaal, maar achteraf was het niet al te storend. Soms komen dingen uit de lucht vallen en er blijven vragen. Zo geleidelijk als op de achterkant staat, worden Marga en Lucien geen vrienden. Waarom zijn verschillende delen in een afwijkend perspectief? Wat is waar (lees: echt) van het Eva Zomers verhaal en wat niet? (toch eens Googlen). Heeft ze überhaupt echt bestaan of heeft ze alleen in de verbeelding van Polders geleefd? Wat is nou de link tussen Eva en het Italiaanse stel. Je vraagt je ook af hoe het kan dat Marga zò goed Frans begrijpt en spreekt als nodig is voor de in het boek gesproken teksten. Hoe komt Marga zo makkelijk aan het adres van het Italiaanse echtpaar en waarom lijkt iedereen al van haar komst op de hoogte te zijn. Daarnaast is natuurlijk een nadeel dat ik al geruime tijd de weblog van de auteur volg en daardoor regelmatig afvraag wat autobiografisch is en wat niet. Zo rent Marga ook. Waar had ik dat eerder gelezen? (Dit moet natuurlijk geen reden voor de auteur worden om de weblog te kuizen of te censureren.) Stond voor mijn gevoel in De Onfeilbare de waarheid centraal, in dit boek is de verbeelding een centraal thema. Ik zou eigenlijk niet kunnen zeggen welke van de twee beter was. Misschien was de eerste net iets prettiger lezen doordat er minder filosofie in voor kwam en het eerste directer was. Maar dit ligt meer aan mijn gebrek aan filosofisch referentiekader waardoor je objectief gezien kunt concluderen dat Polders zich heeft overtroffen in het tweede boek. Bovendien draagt het ingenieuze gebruik van verplaatsingen van tijd en plaats bij tot de beleving van het boek. En natuurlijk blijft het leuk om bekende plaatsen en situaties (de slagroom op de cappuccino) terug te zien in een boek. Al met al is het een zeer geslaagd boek geworden waar ik me goed vermaakt heb (hij was al voor Roosendaal uit, terwijl het tweede deel toch echt voor in de Thalys bedoeld was) en die ik zeker nog een tweede keer ga lezen om alle dubbele lagen en filosofische gedachten te doorgronden. Ik raad hem in ieder geval aan iedereen in mijn omgeving aan. Wanneer komt de Franse vertaling? Admin reply: Bedankt voor je recensie. Ik vind het leuk te horen dat het boek vragen oproept en je het nog eens wilt lezen. Als je na die tweede lezing nog steeds vragen hebt, kun je bij mij terecht, maar ik beloof niet dat ik overal antwoord op geef, want een roman moet vooral ook van de lezer zijn
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Rene Smit |
Aarrghh... mijn recensie is weg... :( Admin reply: Ja, excuses ook deze database is gecrashed!
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Peter Fleur ( PF) E-mail: pfl@wanadoo.nl |
Je hebt toch wel gestemd ? Dat kan vanuit de EU en overal in het buitenland via de ambassades.
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Wout Van: 's-Hertogenbosch |
Eva Zomers - De Gevolgen deel 1 Waarom hebben Claire en Wende het betekenisvol toeval, net als de schilder Lucien, zo jong ontdekt? De schrijver voert het verlies van zijn moeder op oneerlijk jonge leeftijd als een belangrijke oorzaak op. Heeft de journaliste van de Viva dit ook opgemerkt en Claire gevraagd naar het verlies van haar vader? Maar verklaart dit ook het loepzuivere gevoel van Wende voor het betekenisvol toeval? Net als Lucien (een ervaring zo intens laat zich niet straffeloos herhalen) koestert zij dit toeval, leest alleen het manuscript en kijkt niet naar de website. Ik heb geen groot verlies geleden op jonge leeftijd en zes jaar geleden wel. Maar of dit je ogen opent voor betekenis toeval? Een troostvolle gedachte, maar voor mij niet bevredigend. Er zijn betere verklaringen te vinden. Ik denk dat door de komst van het internet er vaker een betekenisvol toeval optreedt. Dat verklaart beter dat zowel jongere als oudere mensen dit fenomeen tegenwoordig veel bewuster ervaren. Lucien is dan wel de uitzondering (midden vorige eeuw), maar hij is wel ontsproten aan het brein van de schrijver. Een andere verklaring is dat ik eerder al een andere bron heb gevonden voor creativiteit. Je kan creatief zijn door ideeen uit het ene domein te vertalen naar het andere domein. Ontdekt tijdens mijn studie wiskunde (stellingen uit meetkundes kan je transformeren naar stellingen in algebra’s en vice-versa, een zeer verrassend fenomeen) en veelvuldig met succes toegepast in mijn beroepsleven. De zoekmachine voert me naar een wereld van spirituele cursussen, zelfs voor managers. En naar Jung die mogelijk verantwoordelijk is voor de link tussen betekenis toeval (“synchroniteit”) en sprirtualiteit door zijn verklaring via het “collectief onbewustzijn”. Daar kan ik dus helemaal niets mee. Terug naar de bron dus. Het concept “betekenis toeval” is tot me gekomen door het boek en door het radiointerview met de schrijver. Het is een concept wat alleen kan bestaan door ons bewustzijn, anders kunnen we niet spreken van betekenisvol. Het gaat dus om betekenis te destilleren uit het chaotise toeval. Betekenis is zoiets als structuur. Maar structuur bestaat ook zonder bewustzijn. De wetenschap heeft ons geleerd dat we de mogelijkheid dat er structuur ontstaat uit chaos (oerknal, oersoep) consequent onderschatten. Het zou dus best kunnen dat we de waarschijnlijkheid van betekenisvol toeval als bron voor creativiteit ook sterk onderschatten. En dat daardoor een voedingsbodem wordt gelegd voor paranormale ideeen. Geloven in betekenisvol toeval hoeft dus niet geloven in het paranormale te betekenen. Admin reply: Ik lees deze reactie nu pas. Woorden om over na te denken. Ik ben zeker geïnspireerd door Jungs idee van synchroniciteit, maar ik zal niet snel bekennen dat ik in paranormale verschijnselen geloof. Voor mij is 'betekenisvol toeval' te verklaren met wetenschap en psychologie.
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Sander |
Je boeken intrigeren me. De onfeilbare las ik in een ruk uit en het idee dat twee mensen louter bestaan omdat ze elkaar gecreerd hebben raakte me erg. De tweede roman was ook raak. Bestaat ze nou wel of niet? Een roman die na blijft sudderen.
|
||
| Geschreven door | Reacties | ||
| Naam: Wout Van: 's-Hertogenbosch |
Het lezen van “De verdwijning van Eva Zomers” zit er op, maar de verwerking ook? Dat valt te betwijfelen. Het hoofdthema is inderdaad “betekenisvol toeval”. In de proloog blijkt dat schilder Lucien er al sinds zijn jonge jaren van overtuigd is dat hij fungeert als een magneet voor onwaarschijnlijkheden. Denken over “betekenisvol toeval” is voor mij het verwerken van het boek. Ik lees knapgeschreven hoofdstukjes. Het leest prettig. Ronduit leuk (en herkenbaar) is het inkijkje dat wordt gegeven in de schrijver bij het zoeken naar een goede formulering als Marga door het park rent. Na twee weken elke keer een klein stukje gelezen te hebben slaat het verhaal toe. Ik lees het resterende driekwart van het boek binnen een etmaal uit. Van het lezen van “De Onfeilbare” herinner ik me nog een moment van totale desoriëntatie. Dit wordt in het nieuwe boek simpel ondervangen door het noemen van tijd en plaats in de titel van de pa**ages waar de lezer mogelijk het spoor bijster zou kunnen raken. Ook kent de opdeling van het boek een bijna mathematisch schoonheid. Delen verweven met de resultaten van het geploeter van Marga over het leven van Eva Zomers, aangevuld met een proloog, intermezzo en een epiloog. Toch slaat na het intermezzo de schrik toe. Bij het lezen van de eerste pagina’s van deel vier krijg ik een raar gevoel. Bij nadere inspectie blijkt dat de auteur is overgeschakeld naar de “ik-vorm”. Vreemd, maar het leest er nog lekkerder door. Ik wordt nu helemaal in het verhaal gezogen en ergens in deel vijf lopen de tranen over mijn wangen. Ik ontworstel me aan het verhaal en ik wordt kwaad. Dit kan helemaal niet. Rijp voor Stichting Skepsis! Ik verman me. De auteur heeft in “De Onfeilbare” bewezen dat alles in de laatste hoofdstukken op zijn plaats valt. Ze zal voor alles vast een even verra**ende als bevredigende verklaring geven. Vol vertrouwen hervat ik het lezen. Er komt inderdaad een verra**ende bekentenis van Enrico. Maar aan het eind van het boek zit ik nog met vele vragen. Het lijkt onbevredigend. Maar in de week daarna begin ik beetje bij beetje normale in plaats van paranormale verklaringen te vinden. Het is nu twee weken geleden dat ik het boek uitgelezen heb. Bij het nalezen blijkt het boek een bron van vele en diverse zaken om verder over na te denken. Maar het roept vooral op tot nadenken over “betekenisvol toeval”. Iets wat ik pas zes jaar geleden (na mijn vijftigste) heb ontdekt als bron van creativiteit maar wat ik nooit met woorden heb kunnen benoemen. Admin reply: Wat een mooie en uitgebreide reactie. Hartelijk dank. Het is een geschenk zulke diepgravende en oplettende lezers te hebben.
|
Powered by PHP guestbook 1.41 from PHPJunkyard - Free PHP scripts