Vergeet eens hoe laat het is

‘Zullen we lunchen?’ vraagt mijn man bijna dagelijks. En jarenlang was mijn standaard antwoord daarop: ‘Hoe laat is het?’ Totdat een vriendin mij erop attent maakte. ‘Wat doet het er toe hoe laat het is?’ wilde ze weten. ‘Vraag jezelf eerder af of je honger hebt!’
Mijn man en ik werken allebei als zelfstandigen thuis. We hebben geen vaste werktijden, maken zelden afspraken buitenshuis en hoeven niemand te bellen als we ons een keer verslapen. Toch speelde de klok een overheersende rol in ons leven.
Het eerste wat ik ’s morgens deed wanneer ik wakker werd, was kijken hoe laat het was. Mijn interne schoolmeester liet mij nooit vergeten welke taken er voor die dag gepland stonden, en het uur vertelde me of ik me moest haasten, rustig kon opstaan of me nog eens mocht omdraaien. Eigen baas of niet, ik had een strak schema waaraan ik me moest houden en de klok was mijn oriëntatie. Waar was ik in de dag?

>>> Lees de rest van dit artikel over klokkijken, tijdsvergetelheid en Linnaeus’ bloemenklok  in de Flow van deze maand (Nr.1 2012).
Foto: Hilda Grahnat.

Column in IJssel en Lekstreek:
Als kind nam ik de plaats waar ik opgroeide voor lief, want ik had geen andere plaatsen om hem mee te vergelijken. Vrolijk huppelde ik iedere morgen over pleintjes en stoeptegels naar ‘Het Startblok’. Wanneer de sloten bevroren waren, schaatste ik tot mijn voeten gevoelloos werden en op lange zomeravonden rende ik joelend achter de auto’s aan, die dankzij het bord ‘Vaart Minderen Spaart Kinderen’ stapvoets de buurt betraden.

>>> Lees verder (opent een pdf) >>

In de HP De Tijd van 14 oktober 2011 staat mijn artikel ‘De dood als zelfbehoud’, over euthanasie en hulp bij zelfmoord.

‘Ik ben bijna klaar met mijn voorbereidingen’, zegt Bert. ‘Ik heb alleen nog een doorzichtige plastic zak nodig.’
We zitten op een terras in Parijs aan een tafel die niet groot genoeg zal zijn voor drie lunchborden en kijken elkaar aan. Mijn moeder heeft ons een ogenblik alleen gelaten om in het café naar het toilet te gaan. Samen zijn ze vier dagen in mijn stad geweest, vier dagen waarin we niet over zijn plannen hebben gesproken. Over een paar uur gaat hun trein terug naar Rotterdam.
‘Heb je ook alle formulieren voor de officiële weg ondertekend?’ vraag ik.
‘Ja. Ik moet alleen nog een kopie op papier hebben. Het staat nu in de computer en dat vertrouw ik niet. Artsen zijn niet handig met computers.’

>>> Lees verder (opent een pdf) >>

Korte teksten om zelfgekozen citaten van denkers en schrijvers toe te lichten.
(2001 – 2010)

>> Lees deze teksten (2009 – 2010) >>

>> Lees deze teksten (2001 – 2008) >>

Wat ik mis, creëer ik

Interview met de Franse singer-songwriter Thomas Boulard

in: WahWah (nummer 12)

Elliott Smith

Bijdrage aan de special Groeten van Rottumerplaat, samengesteld door Joost Zwagerman

in: WahWah nummer 10

Schakelaar

Column in de krant van de Dag van de Filosofie

>> Lees deze publicatie >>