You eat. You shop. You drink.

You eat. You shop. You do yoga.

You eat. You shop. You drive.

Life in LA is great.

http://www.regisroinsard.com

De eerste nacht zonder sirenes en helicopters. De brandweermannen kamperen nog in grote tenten in de heuvels, maar de wind is gaan liggen en het vuur is volledig onder controle. Bijna 5.000 hectare is verbrand.

Read the blog of someone even closer: http://www.laobserved.com/malibu/

Vanmorgen werden we gewekt door brandweersirenes en helicopters. Rond 4 uur in de morgen was er een brand uitgebroken, ongeveer 10 kilometer hier vandaan. De hele nacht was er een sterke wind - we hoorden de takken tegen de ruiten slaan - en die wind heeft het vuur aangewakkerd. De artiest en ik zagen de enorme rookwolken toen we de heuvel afreden om boodschappen te doen en in de winkel werd het nieuws omgeroepen: Malibu burns again. We reden snel terug naar huis (natuurlijk hadden we allebei onze mobiele telefoon vergeten mee te nemen) om D en M te waarschuwen - nieuws verkrijgen we nu alleen via internet, want de kabeltv werkt niet meer. Buren raadden ons aan een noodkoffertje te pakken met paspoort, computers en papieren - als de wind aanwakkert, is de kans groot dat onze heuvel ook geevacueerd moet worden.
Buiten vliegen de blusvliegtuigen af en aan - over de vallei ligt een rooktapijt. En juist op dit moment landen twee vrienden uit Parijs in LAX. Moeten we hen hier naartoe laten komen? In het geval we weg moeten, passen we niet met 6 mensen in een auto en ik betwijfel of een taxi chauffeur nu de heuvels van Malibu oprijdt om hen hier af te zetten.
De telefoon rinkelt voortdurend - iedereen is ongerust. Het is op het nieuws geweest in Europa en natuurlijk hier op CNN.

Maar ik zit toch nog rustig achter mijn computer te schrijven en beneden in de studio wordt ook gewerkt. De backups staan klaar bij de deur - just in case - en ondertussen gaat het leven door. Nee, ik denk niet dat ik permanent in Malibu zou willen wonen.

Iedereen kent deze:

Bier na wijn - is venijn
Wijn na bier - is plezier

Gisteren leerde ik deze:

Blanc sur Rouge - rien ne bouge
Rouge sur Blanc - tout fout le camp

Beer after Liquor - never been sicker
Liquor after Beer - in the clear

Vorig najaar, toen we met een Franse rockband in een landhuis in de Luberon verbleven, at ik ’s avonds grote stukken rood vlees. De slager van het pittoreske dorpje bewaarde zijn Cote de Boeuf voor ons en wij gooiden de stukken rund op de barbecue. En als we geen steak aten, dan was varkensrollade of lamsbout. Met aardappels uit de oven en soms wat haricot verts. Ik vond het heerlijk – ik eet zelden vlees, maar in dat huis met die groep mensen, was dit het enige waar ik ’s avonds trek in had.

Nu we met een Franse zangeres in een huis in Malibu zitten is ons dieet radicaal anders. Zij is allergisch voor lactosen en gluten en is vegetariër. We eten salades, quinoa, tofu, bonen en noten. En opnieuw vind ik het heerlijk – dit past bij California. De eerste paar dagen hadden we bovendien een liquitarian in huis – een gezondheidsgoeroe die alleen vloeistoffen tot zich neemt – en hij leerde ons supersmoothies te maken.
In Parijs drink ik Innocent, de beste smoothies die er te krijgen zijn, maar hier drinken we Het Groene Monster. En, het spijt me Ine (die sinds kort in Amsterdam in The Fruit Towers werkt), het Groene Monster is beter. Een glas in de morgen verzadigt je tot een uur of een ’s middags en geeft je alles wat je op een dag nodig hebt. Nieuwsgierig? Dit is het recept voor 2 personen – het fruit is variabel, afhankelijk van wat er voor handen is:

• 2 kleine bananen
• een hand vol blauwe bessen
• een hand vol cranberries
• 1 appel
• 2 kiwi’s
• een glas sojamelk (of water)
• een eetlepel spirulina
• een eetlepel maca
• een eetlepel lethicine
• een eetlepel rauwe cacao (nee niet de poeder uit een busje, cacao korrels – onbewerkt)
• een eetlepel onbewerkte kokosolie

Alles in een blender gooien en goed mixen: bon appetit. Sinds 2 weken is dit mijn ontbijt.

“Les bases fondamentales de la personne ne sont pas stables. C’est un signe avertisseur d’une fragilite heritee de l’enfance, de la mere educatrice. Invitation a consolider ses bases, a se prendre davantage en charge en devenant son propre parent et guide. Les premieres molaires du haut sont les dents attachees aux parents educateurs ou a ceux qui les representent.”

In heerlijk psychoanalytisch Frans opgeschreven. In mijn woorden: het breken van een bovenkies staat symbool voor het losbreken van autoriteit en met name van de autoriteit van de moeder. Het is een teken dat je je eigen gids moet worden en je leven niet langer moet afstemmen op wat anderen van je verwachten.

Ik viel even stil toen ik de e-mail kreeg. Dit is het thema van mijn derde roman.

Gisteren, tijdens de derde hap van mijn lunch, beet ik op een steentje in mijn linzensalade en brak er een stuk van mijn kies af. Als dit in een restaurant was gebeurd, had ik in een klap rijk kunnen zijn, want de advocaat, die schuin achter me zou hebben gezeten, zou me zijn kaartje hebben gegeven en zou het bedrijf hebben vervolgd. Maar ik had de linzensalade zelf gemaakt en kon alleen boos zijn op het feit dat stenen niet in water oplossen.
Ik duwde mijn tong tegen de plaats van het onheil en voelde een driehoekig gat en een zeer gevoelige zenuw. Gelukkig waren er op dat moment twee muzikanten uit LA aanwezig die me hun tandarts aanbevolen en nog geen anderhalf uur ( en een lange file) later zat ik in de tandartsstoel van Dokter Shirley. Binnen een half uur had hij mijn kies opgevuld en terwijl ik mijn rekening betaalde, vroeg M, de Franse artieste en mijn nobele chauffeur, welke kies ik precies kapot had gebeten. Zonder aarzeling antwoordde mijn tandarts: nummer 14.
M, die in de wachtkamer op mij had gewacht, was zojuist door een vriend gebeld die zij al maanden niet had gesproken. Die vriend was tandarts. En symboolspecialist. Een tand breken, betekende volgens hem iets; iedere tand heeft een andere lading. Hoewel ik dit soort verhalen nooit 100% geloof, ben ik er wel gevoelig voor. Dus terwijl tandarts Shirley in zijn gele Porche wegreed, legde tandarts Symboolspecialist mij uit, dat het breken van je 14e tand betekent, dat je bezig bent een blokkade af te breken tussen je rationaliteit en je spiritualiteit. Tja…daar ben ik al een poosje mee bezig, wie mijn romans gelezen heeft, weet dat dit al sinds 2000 een thema is.
Maar de twijfel kwam toen M iets zei over de betekenis van mijn rechter kaak. Mijn rechter? Ik had juist een kies gebroken in mijn linker kaak! Tandarts Shirley had het verkeerde nummer genoemd. Helaas was Tandarts Symboolspecialist niet meer te bereiken en daarom wacht ik nu op de uitslag omtrent mijn eenentwintigste tand.

Wordt vervolgd.

Vandaag gelanceerd: http://www.maybee.nl/

Al bijna twee maanden heb ik mijn nieuwe roman niet aangeraakt.
Ik begin slapeloze nachten te krijgen.
Maar verder gaat alles goed.
Morgen, morgen ga ik echt schrijven.