Wat is belangrijker? Aanwezig zijn op je eigen boekpresentatie of de hand schudden van Michael Jackson?
In oktober 2006 koos ik voor het eerste.
Ik heb altijd van de muziek van Michael Jackson gehouden, maar ik betwijfelde of het mijn leven zou verrijken als ik hem in de ogen keek. Mijn man werkte in die tijd in een studio in Ierland waar Michael onder strikte geheimhouding was ondergedoken en aan een album werkte met will.i.am.
Op een avond sommeerde mijn echtgenoot me om onmiddellijk in het vliegtuig te stappen, want Michael, die de discretie van alle aanwezigen zeer waardeerde, had beloofd de volgende dag een onderhoud met hen te hebben, waarbij ze zijn gepantserde hand mochten schudden en hem een vraag mochten stellen.
Ik kwam niet. Ik bleef in Athenaeum waar De verdwijning van Eva Zomers werd gepresenteerd. En het is altijd blijven schrijnen.
Dit jaar waren we uitgenodigd voor zijn concert in Londen -  mijn echtgenoot had destijds Michaels manager bevriend. VIP stoelen en backstage toegang. Ik had een tweede kans die beroemde hand te schudden. Maar helaas…
Gelukkig heeft Michael zijn muziek in de wereld achtergelaten.

Terug uit Spanje. Op weg naar Amsterdam.

Terwijl de eerste proefdruk van Salto mortale ieder moment op de mat kan vallen, wordt mijn aandacht al weer opgeëist door een nieuw boek. Daarover ga ik voorlopig weinig verklappen, maar het heeft iets met de polder te maken en met de IJssel. Om die reden las ik de afgelopen tijd veel over de watersnoodramp van 1953. Op de website van deltawerken.com las ik een vergelijking die sterk op mijn lachspieren werkte:

“In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 heeft het lot van de tussen de 1 en 1,5 miljoen inwoners van de Randstad aan een zijden draad gehangen. Een deskundige vergeleek die nacht met een kudde olifanten die door het oog van een naald kroop.”

Je ziet het gewoon voor je.

Vandaag viert de wereld, behalve de schrijver zelf, de verjaardag van Milan Kundera. Uit het feit dat zijn naam herhaaldelijk op mijn blog wordt genoemd, mag u best de conclusie trekken dat hij een belangrijke auteur is voor mij. Sterker nog: zonder de romans en essays van Milan Kundera was ik niet geworden wie ik nu ben.

Op 1 januari 2009 ben ik er weer. Fijne dagen allemaal en een gezond en creatief nieuwjaar!

Dear Morrissey,
Once upon a time you sang:
‘America…[...]
Until your president is black, female or gay,
You have nothing to say to me… [...]
I am expecting a wonderful new song from you very soon.
Kind regards, Claire
PS Hurray, hurray, hurray!

Opnieuw een update, Kundera eist excuses.

Lees de update

Ik spring mee in die bres!

Voor wie nog niet op de hoogte is: lees hier over de polemiek rondom Kundera.

Het is nog onduidelijk of hij schuldig is, maar het ziet er niet best voor hem uit. Waar documenten opduiken, is ontkennen moeilijk. Tenzij de documenten vervalst zijn – Kundera heeft waarschijnlijk genoeg vijanden in Praag achtergelaten. Maar schuldig of niet, onmiddellijk vraag ik me af: maakt het wat uit? Natuurlijk had ik die vraag ook bij Grass kunnen stellen (en bij talloze andere schrijvers en filosofen), maar Grass is niet een van mijn favoriete schrijvers. Van het werk van Milan Kundera las ik alles, of in ieder geval 95%. En veel ervan meer dan eens.
Maakt het wat uit? Zal ik zijn boeken met minder plezier en intellectuele voldoening lezen indien hij schuldig is? Nee. De kwaliteit van zijn oeuvre staat los van de auteur, zelfs als hij morgen besluit zijn conciërge om het leven te brengen. En bovendien: de auteur, zoals ik hem via zijn personages en vertelstemmen heb leren kennen, heeft zich in mijn optiek nooit voorgedaan als heilig boontje. Waarom wordt er van schrijvers toch zo’n hoog moreel standaard verwacht? Waarom telt een fout bij hen zo zwaar? Omdat ze een voorbeeldfunctie in de maatschappij vervullen? Omdat anderen hen tot held hebben verheven? Waarom worden gerenommeerde auteurs zo snel aan de schandpaal genageld? Ik vrees dat het hierop neerkomt: gevallen helden zijn de beste helden.

September is mijn trouwmaand, mijn maand in Italië. Tot begin oktober!